Jurriaan Hodzelmans wint prestigieuze prijs voor onderzoek naar zenuwgeleiding
De Storm Van Leeuwen-Magnus Prijs is een toonaangevende onderscheiding binnen het vakgebied van hersenen, zenuwen en medische metingen. Ze wordt toegekend aan de auteur van de beste wetenschappelijke publicatie op het gebied van klinisch neurofysiologisch onderzoek in de afgelopen twee jaar. Voor Jurriaan – die zichzelf vooral ziet als ‘gewoon laborant’ – kwam de toekenning als een complete verrassing. “Pas toen mijn begeleider iets zei over het maken van een presentatie, begon er iets te dagen,” vertelt hij. “En toen bleek: ik ben genomineerd voor een landelijke prijs.”
Wat onderzocht hij precies?
Dagelijks komen in het ziekenhuis patiënten naar de afdeling Klinische Neurofysiologie om hun zenuwen te laten doormeten. Met speciaal apparatuur wordt gekeken hoe goed die zenuwen signalen geleiden. De uitkomsten daarvan zijn alleen bruikbaar als je weet wat ‘normaal’ is — dat noemen we referentie- of normaalwaarden. Zijn de gemeten waarden afwijkend, dan kan dat wijzen op schade aan de zenuwen, bijvoorbeeld door een ziekte of een voorstadium daarvan.
Volgens dr. Nadia Sutedja, hoofdopleider van het opleidingstraject en één van de begeleiders van Jurriaan, is dat precies waar het onderzoek op inspeelt:
“Zenuwgeleidingsonderzoek is een routineonderzoek. Om de uitkomsten goed te kunnen interpreteren, is het belangrijk om te weten hoe deze waarden eruitzien bij mensen zonder klachten. Deze normaalwaarden worden vaak uit leerboeken gehaald of gebaseerd op kleine, niet-representatieve groepen – soms uit andere landen. Maar waarden die in Japan zijn vastgesteld, zijn niet zomaar toepasbaar op onze populatie.”
Daarom analyseerde Jurriaan, samen met collega’s, zenuwmetingen van duizenden gezonde deelnemers uit de Maastricht Studie – een groot en langdurig bevolkingsonderzoek. Die gegevens verwerkte hij tot nieuwe referentiewaarden, specifiek afgestemd op de Nederlandse bevolking. Met meer dan vijfduizend proefpersonen – tien keer zoveel als gebruikelijk – biedt zijn onderzoek een betrouwbaarder én breder toepasbaar ijkpunt.
“Dankzij deze grote dataset kunnen we nu beter rekening houden met individuele verschillen,” aldus Sutedja. “Een lange vrouw van veertig heeft andere zenuwwaarden dan een kleine man van tachtig. Die nuance maakt het onderzoek extra waardevol voor de praktijk.”
De NVKNF-jury prees het onderzoek als het beste op het gebied van normaalwaarden tot nu toe. Niet alleen vanwege de omvang van de studie, maar ook vanwege de zorgvuldige uitvoering, de representativiteit van de groep en de praktische toepasbaarheid van de resultaten — niet alleen in Maastricht, maar ook daarbuiten.
“De metingen zijn zorgvuldig uitgevoerd en de omstandigheden goed beschreven — iets wat in eerdere onderzoeken vaak ontbrak,” aldus Sutedja. “Deze nieuwe waarden bieden waardevolle houvast voor artsen in het MUMC+, maar ook voor collega’s in andere centra, zowel in Nederland als internationaal.”
Geen standaard route
Opvallend is dat Jurriaan geen arts of voltijds onderzoeker is. “De meeste promovendi zitten fulltime op de universiteit. Ik doe dit naast mijn werk als laborant. ’s Avonds op de bank, of tijdens een rustig moment op de afdeling.” Zijn liefde voor cijfers en data groeide gaandeweg. “Ooit dacht ik dat ik daar niet zoveel mee had. Maar nu vind ik het geweldig.”
Zijn werk heeft directe impact op de praktijk. “Wat wij meten, bepaalt of iemand een diagnose krijgt. Dan moet je wel zeker weten dat je meet met de juiste waarden. Dat besef motiveert me elke dag.”
Promotietraject in volle gang
De prijswinnende publicatie markeert een mijlpaal, maar Jurriaan is nog lang niet klaar. Inmiddels is hij officieel gestart met zijn promotietraject, onder begeleiding van promotor prof. dr. Werner Mess en co-promotoren dr. Nadia Sutedja en dr. Mark Janssen. In zijn vervolgonderzoek duikt hij nog dieper in het mechanisme achter functieverlies van zenuwen — met als doel om schade in een vroeg stadium te herkennen en de zorg voor patiënten verder te verbeteren.
“Jurriaan is iemand met een wetenschappelijke vooropleiding én veel praktische ervaring,” zegt Sutedja. “Hij heeft dit onderzoek met veel enthousiasme opgezet, en de publicatie is het resultaat van zijn eigen initiatief en doorzettingsvermogen. Dat hij dit doet naast zijn werk als laborant, maakt het extra bijzonder.”
Trots, maar bescheiden
Op zijn afdeling wordt hij inmiddels met trots aangekeken. “De reacties zijn hartverwarmend,” zegt hij. “Zelfs collega’s die minder met onderzoek hebben, vinden het leuk.” Toch blijft hij zelf bescheiden. “Ik loop er niet mee te koop. En ik zie mezelf nog steeds vooral als laborant.”
Waarom laborant worden?
Voor wie denkt: ‘KNF, wat is dat eigenlijk?’, heeft Jurriaan een helder antwoord. “Je staat op het snijvlak van geneeskunde, natuurkunde en techniek. Geen dag is hetzelfde. Je werkt met patiënten én met geavanceerde apparatuur. Het is afwisselend, precies en ontzettend leerzaam.”
En nu?
Jurriaan werkt aan nieuw onderzoek en hoopt zijn promotie in 2027 of 2028 af te ronden. “Het is een proces van de lange adem,” zegt hij nuchter. “Maar als je ervan houdt om ergens echt in te duiken, is het het helemaal waard. ”Voor nu overheerst vooral de waardering. “Het is bijzonder om te merken dat het werk dat je doet écht iets toevoegt. Niet alleen in de wetenschap, maar ook voor de zorg voor patiënten.”
Met deze prijs als bekroning op zijn werk tot nu toe, en nog genoeg plannen in het verschiet, is één ding zeker: van Jurriaan Hodzelmans gaan we nog horen.
📄 Link naar het artikel : Reference values for nerve conduction studies of the peroneal, tibial, and sural nerve derived from a large population-based cohort: Associations with demographic and anthropometric characteristics-The Maastricht study - PubMed
Meer informatie:
Klinische Neurofysiologie (KNF) | Hersen+Zenuw Centrum
#FHML #MHeNs #UM