Diagnosefase
Vaak wordt een paraganglioom ontdekt door uw eigen specialist of huisarts. Dit kan komen door uw klachten of door een scan. Deze arts zal u dan verwijzen naar het Maastricht UMC+. In het MUMC+ onderzoeken wij u verder om de diagnose met zekerheid vast te stellen en om een behandelplan te maken dat past bij uw situatie. In de diagnosefase worden meerdere onderzoeken gedaan om goed in kaart te brengen of er sprake is van een paraganglioom en wat dit voor u betekent.
Afhankelijk van uw klachten en de afwijkingen die al zijn gevonden heeft u uw eerste afspraak bij de KNO‑arts, de endocrinoloog of de klinisch geneticus.
Onderzoek bij de KNO‑arts
De KNO‑arts onderzoekt het hoofd‑halsgebied. Dit is een lichamelijk onderzoek en kan worden aangevuld met een gehoortest (afhankelijk van uw klachten).
Scans voor het stellen van de diagnose
De diagnose wordt meestal gesteld met een MRI‑scan of CT‑scan van het hoofd‑halsgebied. In het MUMC+ gebruiken we speciale scaninstellingen die paragangliomen beter zichtbaar maken. Soms betekent dit dat een scan uit een ander ziekenhuis moet worden overgedaan om voldoende duidelijkheid te krijgen.
Bloedonderzoek bij hormoonproducerende tumoren
In zeldzame gevallen maken paragangliomen (stress)hormonen aan, zoals adrenaline of noradrenaline. Met bloedonderzoek kunnen we nagaan of dit bij u zo is. Dit onderzoek vindt plaats op de afdeling Endocrinologie.
Erfelijkheidsonderzoek
Bij ongeveer 30-40% van de patiënten is er sprake van een erfelijke aanleg. Via de klinisch geneticus kan worden onderzocht of dit ook bij u het geval is. Dit is belangrijk voor uw eigen gezondheid en soms ook voor uw familie.
Overzicht diagnostische onderzoeken
Niet alle onderzoeken die hieronder staan zijn altijd nodig. U bespreekt samen met de arts welke onderzoeken voor u belangrijk zijn.