Parkinson en tremoren

Parkinson en tremoren

De ziekte van Parkinson is een aandoening waarbij zenuwcellen in een specifiek gedeelte van de hersenen versneld afsterven. Het gebied in de hersenen waar dit gebeurt, ziet er met het blote oog iets zwart uit. Daarom wordt dit ook wel de zwarte kern of substantia nigra genoemd.

De belangrijkste klachten die kunnen optreden zijn traagheid, stijfheid en vaak ook een tremor (trilling). Er zijn ook klachten die vaak minder goed zichtbaar zijn voor de buitenwereld. Voorbeelden hiervan zijn verminderde reuk, stemmingsklachten, problemen met het denken en slaapstoornissen. Er zijn ook zogenaamde autonome stoornissen. Voorbeelden van autonome stoornissen zijn: problemen met plassen en ontlasting en schommelingen van de bloeddruk bij het opstaan. De verschijnselen worden met de tijd ernstiger.

Tot op heden is niet goed bekend waarom de zenuwcellen in de substantia nigra afsterven. Wel is duidelijk dat zowel invloeden van buitenaf als een erfelijke aanleg een rol spelen. De zenuwcellen in de substantia nigra produceren normaal de stof dopamine. Deze stof is belangrijk om er voor te zorgen dat bewegingen automatisch verlopen. Wanneer er een tekort van dit stofje optreedt krijgt iemand klachten die passen bij de ziekte van Parkinson. We kunnen de ziekte niet remmen of voorkomen. Wel is het mogelijk het tekort van het stofje dopamine te compenseren met medicijnen. Klachten kunnen de dagelijkse bezigheden, hobby’s of werk nadelig beïnvloeden. In dat geval kunnen deze medicijnen worden voorgeschreven om de klachten te onderdrukken. Daarnaast is er een uitgebreide paramedische behandeling. Een paramedische behandeling wordt uitgevoerd door iemand die zelf geen arts is, maar voor zijn beroep medische handelingen uitvoert, meestal naast of in opdracht van een arts.Deze behandeling is gericht is op het behouden van functies in het dagelijkse leven. In een latere fase kunnen extra therapieën nodig zijn.

Wanneer iemand last heeft van ongecontroleerde bewegingen of juist te weinig controle heeft over bewegingen, kan dit tot beperkende situaties leiden. Voorbeelden van deze aandoeningen zijn de ziekte van Parkinson, dystonie of essentiële tremor. Een deel van deze patiënten kan geholpen worden met medicijnen. Indien dit niet langer voldoende werkzaam is kan iemand in sommige gevallen geholpen worden door middel van diepe hersenstimulatie in het Hersen+Zenuw Centrum.

Beloop van de ziekte
In de loop van de tijd schrijdt de ziekte voort. Er is een grote afwisseling en diversiteit aan klachten tussen mensen met de ziekte van Parkinson. Vaak is de achteruitgang langzaam en is het een proces van jaren; soms gaat het wat sneller. Bij een deel van de mensen kunnen perioden optreden met plotselinge stijfheid en vaak ook plotselinge buitengewone bewegingen, zogenaamde fluctuaties. De onrust uit zich dan niet met trillen maar met onrustige bewegingen die bijvoorbeeld optreden tijdens het praten. De medicatie schiet dan vaak zijn doel voorbij waardoor er teveel bewegingen optreden. In dit stadium komt iemand in aanmerking voor aanvullende behandelingen.